3. Kinderen in conflict met de wet
Wie zijn kinderen in conflict met de wet?
Laten we even kijken naar de situatie in de Filipijnen.
Een kind in conflict met de wet is
een persoon jonger dan 18 jaar dat volgens de Filippijnse wet een
misdaad pleegt en ervoor vervolgd wordt. Sinds de nieuwe jeugdwet
van 2006 heeft een kind tot en met 15 geen criminele
verantwoordelijkheid en mag het bijgevolg niet opgesloten worden.
Het is heel moeilijk om een exact cijfer te plakken op het
aantal kinderen in conflict met de
wet in de Filippijnen. Maar als verschillende bronnen
naast elkaar gezet worden kan men schatten dat er ongeveer 10.000 à
13.000 kinderen in conflict met de wet zijn per jaar .
Volgens een rapport van UNICEF werden er sinds 1995 52.576 kinderen
aangehouden en opgesloten; ruwweg worden er dagelijks 28 kinderen
aangehouden (meer dan 1 kind per uur !); 8 op 10 kinderen in
conflict met de wet beperken zich tot 1 overtreding in hun leven en
als hij dan uit een gevangenis voor volwassenen kan gehouden worden
heeft hij 8 keer meer kans op rehabilitatie en een productief leven
dan een jongere met een gevangenisstraf.
Sinds de nieuwe jeugdwet (R.A. 9344) van kracht is zijn jongeren
van 15 jaar of jonger niet meer strafbaar. Jongeren van 16 tot 18
jaar echter kunnen wel nog crimineel vervolgd worden. De jongeren
met misdrijven die veroordeeld zijn voor een straf van minder dan 6
jaar worden voor reformatie overgedragen naar instellingen zoals de
Department of Social Welfare and Development of opvangtehuizen. De
andere leeftijdsgroep (16-18) met zwaardere misdrijven komen
terecht onder het Bureau van Correction of in specifieke gevallen
waar een alternatief strafrecht bestaat worden ze overgedragen naar
een rehabilitatie centrum.
De kinderen in conflict met de wet vertonen in het
algemeen de volgende karakteristieken:
- het merendeel zijn jongens
- de gemiddelde leeftijd is tussen 14 en 17 jaar
- 60 % heeft de lagere of secundaire school niet afgemaakt en 15 %
is zelfs nooit naar school geweest
- ze komen uit grote families (van 4 tot 6 kinderen) met een laag
inkomen
- ze zijn in contact met bendes en drugs
Volgens cijfers van de Filippijnse
nationale politie worden kinderen in conflict met de
wet vervolgd voor de volgende misdaden:
- diefstal
- drugsgebruik
- landloperij
In het geval van diefstal wordt er vaak gesproken van “survival offending”. Dit verwijst naar het stelen van een brood of andere etenswaren om te kunnen overleven.
Als de kinderen opgepakt worden komen ze terecht in gevangenissen met erbarmelijke leefomstandigheden. 80% van de gevangenissen voldoen niet aan de minima vereisten: ze zijn overbevolkt, drukkend heet zonder verluchting, zonder aangepaste sanitaire voorzieningen en het zit er vol vliegen, muggen en zelfs ratten. Vaak worden de elementaire mensenrechten i.v.m. de algemene levenscondities met de voeten getreden: de kinderen worden als wilde dieren gevoederd en moeten met hun handen reiken naar het eten, dat buiten de cellen op de grond wordt gezet. Er zijn getuigenissen over een groep van 17 kinderen en jongeren vanaf 10 jaar, die samen met 33 volwassen mannen opgesloten zat in een ruimte voor 15 personen, over kinderen, die nergens konden slapen want de volwassen gevangenen hadden de bedden ingepalmd en de vloer was nat van de urine, of over kinderen die vechten om wat eten. Nu is het alle geluk verboden om kinderen en volwassenen samen op te sluiten, maar tot voor kort was dit schering en inslag...
Het jaarrapport 2005 van Amnesty
International (AI) over kinderen in gevangenschap vermeldt dat de
kinderen, die in verdenking worden gesteld, dikwijls worden
aangehouden zonder dat ze gedurende lange tijd een advocaat of een
sociaal assistent te zien krijgen. Vele kinderen weten zelfs niet
waarom ze aangehouden werden. Bovendien worden ze soms mishandeld
of gemarteld. Ze worden vaak opgesloten in propvolle instellingen
samen in een cel met volwassenen: dit is een schending van het
Kinderrechtenverdrag van de Verenigde Naties. AI heeft het
expliciet over jongeren, die omwille van de povere condities
tijdens de gevangenhouding voortdurend blootgesteld worden aan de
psychische en seksuele misbruiken van andere gevangenen.Verder
drukt AI haar bezorgdheid uit over de toepassing van de nationale
wetgeving en de onevenredige strafmaat: 21 jongeren, jonger dan 18
op het ogenblik van de aangeklaagde feiten, werden ter dood
veroordeeld. In sommige steden lopen straatkinderen zelfs het
risico standrechtelijk terechtgesteld te worden onder de
oogluikende medeplichtigheid van de overheid, die hierin een
effectief afschrikkingmiddel in de strijd tegen de misdaad ziet.