4. Straatjongeren

Kinderen zijn engelen - straatkinderen zijn engelen met gebroken vleugels (Indiaans spreekwoord)

Straatjongeren zijn geen louter fenomeen, ze zijn een noodkreet, een aanklacht tegen een bestaande maatschappelijke realiteit, een aanklacht tegen de wijze waarop de wereld omgaat met de rechten van de mens. De Universele Verklaring geeft het mooi weer, iedereen heeft recht op voeding, onderdak, kleding, verzorging, opvoeding, noem maar op, iedereen heeft recht op de allerbeste ontplooiingskansen. En er zijn de kinderrechten. We hebben het niet eens over het gehele pakket aan rechten, maar over de fundamentele rechten: geen kinderarbeid, onderwijs, voldoende en volwaardig voedsel en gezondheidszorg. En het is de taak van de naties , van regeringen om daarvoor te zorgen. Alleen, wie de naleving van de plechtige verklaring moet controleren heeft nauwelijks enig sanctierecht. Acties ten gunste van straatkinderen en jongeren zijn meer dan "hulpverlening", ze zijn een actief protest.
Voor het VIC zijn straatjongeren niet zomaar een doelgroep. Met hen willen we een noodkreet laten horen rond de "vervuiling van de mensen- en kinderrechten". Daarom is VIC actief in de Filippijnen, in India, in Brazilië, in Kongo,…